مقالاتى چند هم پراكنده دربارهء آن سلسله دارد . در آلمان مطالعات صفويه شناسى دامنه‌اى وسيعتر داشته است و دارد . دو استاد ايرانشناس ، والتر هينتز ) W . Hinz ( و شاگرد او هانس روبرت رويمر ) H . R . Roemer ( هر دو تحقيقات مفصلى در جوانب مختلف احوال صفويه نشر كرده‌اند و هم اينكه مكتبى را در آلمان بنياد گذاردند و شاگردان متعددى ( آلمانى و غير آن ) را پروريدند و رساله‌ها و نوشته‌هاى هر يك از آنها موجب پيشرفت آن رشته بوده است . از آن زمره است آنچه از ه . هورست ) H . Horst ( ، هربرت بوسه ) H . Busse ( ، ه . براون ) H . Braun ( ، پ . لوفت ) P . Luft ( ، گ . هرمان ) G . Hermann ( ، ك . م . روهربرن . K . M . ( * * ) Rohrborn , م . مزاوى ) M . Mazzaoui ( ، س . شوستر والسر S . Schuster ( ) Walser , ، ب . پالومبيانى ) B . Palombiani ( ، ر . كرينگ زوخه - R . Quiring ( ) Zoche ، ا . گلاتسن ) E . Glassen ( ، ب . هوفمان ) B . Hoffmann ( ، ه . مولر . H ( ) Muller ، ا . ابرهارد ( ) E . Eberhard ( ، ه . زيركه ) H . Zirke ( و ديگران انتشار يافته . از هينتز دو كتاب تاريخ شاه اسمعيل دوم - تشكيل دولت ملى در ايران مشهورترست و ترجمهء هر دو به چاپ رسيده است . در انگلستان خانم آ . لمبتون ) A . Lambton ( ، راجر سيورى ) R . Savory ( ( كه مقيم كاناداست ) ، چارلز ملويل ) CH . Melville ( ، ا . مورتن ) A . Morten ( ، ا . هرزيگ ) E . Herzig ( از ايرانشناسانىاند كه تأليفات و تحقيقات دربارهء صفويه دارند . مخصوصا بايد دانست كه سيورى تقريبا همهء تحقيقاتش منحصر به صفويه شناسى است . آنچه ازو به چاپ رسيده است مرجع ديگران بوده است . در فرانسه ژان اوبن ) J . Aubin ( و ژان كالمار ) J . Calmard ( علاقه‌مندى خاص به تاريخ عصر صفوى داشته‌اند . جز آنها بايد به نوشته‌هاى م . هاندا ) M . Handea ( ( ژاپنى كه در فرانسه درس خوانده ) و با كه گرامون ) L . J (